Wanneer we voor een lastige keuze staan, roepen we meestal de hulp in van ons 'persoonlijke crisisteam': vrienden, familie, de buurvrouw of die ene fijne collega.

We verzamelen visies , in de hoop dat er een prachtig scenario uitrolt waar we ons goed bij voelen.

 

Maar heb je wel eens gemerkt dat het advies dat je krijgt, vaak besmet is met de angsten van de ander? Voor je het weet, zit je niet alleen met je eigen onzekerheid, maar ook met de bagage van je hele omgeving.

Jouw angst, mijn angst?

Vaak kiezen we voor de optie 'veilig spelen'. We luisteren naar ons verstand, wegen opties af tot we er duizelig van worden en maken lijstjes in ons hoofd met worst case scenarios.

Het resultaat? We hakken de knoop door op basis van angst. En wat gebeurt er dan? Meestal helemaal niets. De situatie blijft bij het oude, de verandering blijft uit en jij blijft zitten met een wrange nasmaak die soms jarenlang kan blijven hangen. Spijt is een bittere pil die je liever niet slikt.

 

Ego: de adviseur in de luie zetel

Kiezen vanuit angst is kiezen vanuit je ego. En je ego is dol op comfort. Het houdt je het liefst in die vertrouwde, tikkeltje versleten zetel.

"Moet dat nou echt?" fluistert het ego. "Al die moeite, die onzekerheid, die risico's... blijf maar lekker zitten. Het is hier misschien niet perfect, maar je weet tenminste wat je hebt."

 

Het is een subtiel spel.

Door niet te kiezen, schuif je de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk naar buiten. Het ligt aan de economie, aan je partner, aan de omstandigheden... Maar ben je echt trots als je in de spiegel kijkt? Word je daar een gelukkiger mens van?

De bevriezing

Laten we eerlijk zijn: angst werkt verlammend. Nadat je honderd scenario's hebt afgedraaid in je hoofd, doe je uiteindelijk... niets. Je bevriest. De situatie stagneert.

Je ego geeft je een schouderklopje: "Goed gedaan, we zijn weer veilig." Maar diep vanbinnen voel je je alleen maar slechter.

Angst creëert namelijk geen ruimte, maar vernauwing. Het maakt je wereld klein en moffelt je kansen op echt geluk weg onder een deken van 'goede raad'.

 

Geef jezelf de ruimte (en de kans om te struikelen)

Hoe zou het zijn als je beslissingen neemt vanuit positiviteit en creatie? Daar waar vreugde vrij spel heeft, en angst niet aan het woord is.

En ja, soms loopt iets niet zoals je hoopte. Dat is niet erg. Morgen pak je de draad weer op.

Het grote verschil? Je kunt met een tevreden gevoel op jezelf terugkijken omdat je het hebt geprobeerd. Je bent uit die zetel gekomen. Je hebt zaken kunnen uitsluiten en bent gegroeid.

 

De ultieme relativering

Onthoud dat er voor elk obstakel een oplossing is, zolang je maar durft uit te zoomen. Sta jezelf toe om de situatie (en die luide stemmen in je hoofd) te relativeren.

 

Want vergeet niet: kiezen vanuit angst is ook een keuze. En niet kiezen? Dat is misschien wel de meest bepalende keuze van allemaal.

 

In licht en liefde,

Isabelle